Artroskopowa rekonstrukcja więzadeł stawu kolanowego

Zerwanie więzadła krzyżowego kolana

Zerwanie więzadła krzyżowego przedniego czy tylnego jest bardzo częstym urazem, które dotyka zarówno sportowców uprawiających dynamiczne konkurencje sportowe takie jak: piłka nożna, koszykówka czy narciarstwo, jak również inne osoby, które doznają urazów np. w trakcie różnego rodzaju wypadków.

Kolano jest jednym z najbardziej obciążonych stawów naszego ciała, w którym znajdują się m.in. dwa ważne więzadła, więzadło krzyżowe przednie (ACL) i więzadło krzyżowe tylne (PCL). To właśnie one zapewniają stabilność stawu, umożliwiając jednocześnie jego ruchomość. Gdy dojdzie do zerwania jednego z tych więzadeł, kolano staje się niestabilne, co może prowadzić do dalszych uszkodzeń i bólu.

Sytuacja taka może być wskazaniem do zabiegu artroskopowej rekonstrukcji zerwanego więzadła. Należy podkreślić, że operacja jest jedynym skutecznym rozwiązaniem pierwotnej przyczyny jego uszkodzenia.

Trzeba jednak pamiętać, że zazwyczaj uraz, w wyniku którego zostało zerwane więzadło nie ogranicza się jedynie do samego więzadła, ale bardzo często dochodzi również do uszkodzenia więzadeł towarzyszących i łąkotek.

Jakie są objawy zerwania więzadeł krzyżowych kolana?

Głównymi objawami świadczącymi o możliwości zerwania więzadła krzyżowego kolana są:

• ostry ból i charakterystyczny dźwięk (trzask lub chrupnięcie),
• ból kolana uniemożliwiający chodzenie,
• opuchlizna,
• uczucie niestabilności kolana, jego „uciekanie”.

Wskazania do operacji rekonstrukcji więzadła

Decyzja o operacji rekonstrukcji więzadła zależy m.in. od:

• stopnia uszkodzenia więzadła,
• lokalizacji zerwania,
• ogólnego stanu zdrowia Pacjenta,
• aktywności życiowej i zawodowej Pacjenta.

W przypadku częściowych zerwań lub niewielkich uszkodzeń leczenie może obejmować metody nieoperacyjne takie jak fizjoterapia, ćwiczenia wzmacniające i stabilizujące, a także unieruchomienie stawu na pewien czas.

Z decyzją o operowaniu nie powinno się jednak zwlekać!

Zaleca się, aby zabieg rekonstrukcji zerwanego więzadła przeprowadzić nie później niż pół roku od wystąpienia urazu.

Czasem lepiej też poczekać z rekonstrukcją do ustania procesu pourazowego. Czas ten można przeznaczyć na wstępną rehabilitację co ułatwia późniejsze usprawnianie pooperacyjne.

Wskazaniami do wykonania takiego zabiegu są:

• niestabilność stawu kolanowego, uczucie tzw. uciekania stawu
• ograniczenie zakresu ruchu,
• ból,
• niepowodzenie nieinwazyjnych metod leczenia, takich jak fizjoterapia czy farmakoterapia.

Na czym polega operacja rekonstrukcji zerwanego więzadła?

Celem zabiegu rekonstrukcji więzadeł jest przywrócenie prawidłowej funkcji stawu oraz  jego stabilności jak również uniknięcie powstawania w nim kolejnych uszkodzeń powierzchni chrzęstnych i łąkotek czy też zwyrodnień.

Zabieg taki wykonywany jest najczęściej za pomocą małoinwazyjnej metody artroskopowej, która polega na tym, że do wnętrza stawu poprzez niewielkie nacięcia wprowadza się artroskop (mikrokamerę) i specjalne narzędzia chirurgicznych za pomocą których można wykonywać nawet bardzo skomplikowane operacje bez konieczności otwierania stawu. Przebieg operacji obserwowany jest na monitorze telewizyjnym, często w znacznym powiększeniu.

Zabieg rekonstrukcji więzadeł stawu kolanowego wykonuje się na sali operacyjnej w znieczuleniu przewodowym (do krzyża) lub ogólnym. Pacjent ułożony jest na stole operacyjnym w pozycji leżącej. Operowane kolano układa się na specjalnej podpórce. Podczas operacji chirurg ortopeda usuwa uszkodzone więzadło i zastępuje je nowym, które może być przeszczepem tkanki własnej Pacjenta, (ścięgien lub więzadeł pobranych od pacjenta z okolicy operowanego stawu) lub mrożonym przeszczepem z banku tkanek, czyli tzw. allograftem bądź więzadłem syntetycznym.